Min Zummere

 

Zeg Zummere ik moet us mi oew praote,

Want nou nao twee en twintig jaor,

Is 't d ik jou moet gaon verlaote,

nie te geleve, mar echt waor.

As ge in Zummere bent geborre,

Bent opgegroeid, naor school gegaon,

Er het gewerrukt en er  bijna getrouwd bent,

Kan d nie zonder hartzeer gaon.

 

D'r kwaam iemmes van de geminte,

D war vurspeld, al jaore laang,

Wai moese net as hl veul boere,

Daor weg, vur 't algemeen belaang.

Wai hebbe vftien jaore

Daor aon  ut Wilhelminaplein gesjouwd,

'n Hshouwe mi twee schn kender

Hebben wai daor opgebouwd.

 

Wai hebbe daor hl veul gelaage

Mar k gejankt z aaf en toe,

en k gefist en veul gezonge,

Z elluke Zummerse d doe.

Nou kunne wai nie mir gaon kke

Naor 't plekske op ut Wilhelminaplein

Waor alles vur ons is begonne,

't Is amml mi de grond gelk.

 

Nou hebbe wai 'n plek gevonde

waor wai k hl tevreeje zn,

Mar Zummere ik zal oew nt vergte,

D kan nie , want gai zit in mn.

IK hou van oew Zummere,en oew taoltje,

Van oew revue en oew diktee

Ik zal oe aalteij blve roeme

En draog oew in m'n hart stids mee.

 

 

 

 

HOME

   

NEXT