Mi regen wir iets anders..

 

 

 Alles un bietje in orde mi iederein? Ut weer is hier nog stids regen, wind en af en toe de zon. Ik heb vur minne doew gisteren un drukke dag gehad, mèr wel inne leuke.

Volgende week kumt gelukkig min vaste hulp wir terrug, an al die vakantie deerntjes hedde nie zo veul an. Van unne dweil hebben zai nooit geheurd.

Nauw ik vakansie heb kumt min dochter elluke dag even langs,

,alteid lol, de heule familie kumt dan efkes an de beurt.
Min oudste dochter, is mi heur gezinnetje in Zeeland van de Camping weg geregend en zijn un paor daogen irder thois als gepland. Zai kommen leuk mi hun 4tjes nao Omi.
Efkes laoter kumt min andere dochter mi heur twee dochtertjes ôk binnen waaien. Zai waren nao de kermis geweest en ook weggeregend, dus  efkes bai Omi langs. Ok minne zoon en zijn vrouw kommen efkes un bakkie doen. Dus ut spul  war wir compleet. Dè gebeurd haast nooit heure! Mèr wel oer gezellig.
De jongste van ut stel (zowa 3jaar) war in mijn slaopkammer an ut neuzen gewist en daor is alteid wel iets van heur gading te vinden.

 

 Dizze keir kwam zai mi un kistje anzetten. Ik riep van, o, mijn juwelen, mèr dur had zai gin boodschap an. Min andere achter kleindochter,(7jaar) vond ut ook wel wa en samen gingen zai onderzoeken of dur wa voor hun bai war. Nou van mai mochten zai er mi speulen, want de waarde van wa dur in dè kistje zit is niks, mer ik ben un raar mens en gooi niet zo
snel iets weg. 

Mèr goe ik werd inins tot Koningin gebombardeerd, werd behangen met kraaltjes, kettinkjes,
oorbellen enz. Wa kan dur nie allemaol in zo'n kistje zitten. Ik moest alles om en aanhouden, anders werden de dames boos. Een sluier hadden zai ook nog georganiseerd. Op een stoeltje in de slaopkammer vonden zai een witte onderrok van Omi en dè wordde minne sluier. De twee jongens zaten naar Sport te kieken en keken af en toe ins besmuikt achterum, of zai wulde zeggen , mi die ongijn, willen wai niets te maoken hebben.
 Mèr intussen mocht ik, de koningin dus, niets anders doen, als koninklijk stilzitten, minne mond houden (en gai wit dè Ik ut daor hil moeilijk mi ha) en af en toe zwaaien, mi minne waaier.
Ut  wordde ondertussen etens tijd en de man van min dochter kwam zijn gezinnetje ophaolen. Mèr ut war zo gezellig, dattur onderling besloten wordde, mèr chinees te haolen. En zo geschiede. Wai hebben toen ouwerwets wir us gezellig mi zun allen aon de taofel gezeten en geeten. Dè war in lange teid nie mèr gebeuird.
Zulke dagen zijn dur ôk nog al moetugai ze mi un lempke zuuken.!!!!!

 

 

 

HOME

   

BACK

   

NEXT