Zo is het eens begonnen...

 

PAASKIP

Zoals ieder jaar verfden we eieren met Pasen. De Paashaas verstopte ze dan in de tuin. Ook nu werd het weer Pasen en wij zouden voor onze kinderen eieren verstoppen. Het was buiten echter zo guur en nat, dat we maar besloten om de eieren binnenshuis te verstoppen. Op en onder de kast, achter kussens in de bank, achter de plantenbak en tussen hun speelgoed. Plaatsjes genoeg. De mandjes met de chocoladekipjes, werden achter de gordijnen en onder de radiator verstopt. Op die Paasmorgen was het bitter koud zodat we de verwarming aanzetten. Na wassen en aankleden mochten ze alledrie naar beneden om eieren te zoeken. Een aantal eieren was zo, gevonden. Alleen die mandjes, wat een knoeiboel! Dat vergeet ik nooit! De chocolade-kippen zaten scheefgezakt en gesmolten op hun nest.

De centrale verwarming had zijn best gedaan!

PAA'S–EIEREN

Elk jaar met Pasen werden er eieren geschilderd en in de tuin verstopt, of met slecht weer gewoon in huis. Bij ons moesten er dat dan voor ons negenen wel veel zijn en leek het gemakkelijker om ze in pakjes eierverf te koken waardoor ze vanzelf rood, geel of blauw kleurden. Onze pa was daar goed in totdat hij op een keer op de verpakking las dat men zodra de eieren aan de kook waren, er een scheut azijn aan toe moest voegen. Pa greep achter het gordijntje in het keukenkastje onder het aanrecht naar de azijnfles en voegde een flinke scheut toe. Wat er toen gebeurde hou je niet voor mogelijk. De eieren verbleekten van rood naar roze en van blauw naar een nog lichter blauw. Alle kleur bleek naar de bínnenkant van de eieren te zijn doorgeslagen. Hij had in plaats van naar de fles azijn naar de chloorfles gegrepen! Gelukkig hadden we nog eieren genoeg om het over te doen.

 

 

 

HOME

   

BACK

   

NEXT