KIEZEN

 

 


Kiezen.
(Gai wit wel van die dingen, die gai achter in oewe mond het.)
 
Hoi gallie allemaol.
Gai hed mi in de vekansie wel efkes moete misse, want ik heb zelluf  k vekansie gehad, urst heb ik in ut boiteland gezete mr dur onverziene omstandigheden moes ik dur wir vlug van terrug kommen. Gelukkig heb ik in de brt nog un boiteverblijf op de kop kannen tikken. Dur ben ik hul blai mi en durum heb ik nauw Eva,min oudste zus, oitgenodigd kan zai min boitenverblijf k us zie.
Dus nauw is zai opweg nao uzze Stacaravan midde in de bossen, as zai de weg nog mr wit want zai ha al lang hier moete zijn. As zai, laoter dan afgesproken, ankumt merk ik al d zai een bietje van de rel is. As smoesje wul zai mai wijsmaken d de achterdeur van heure auto nie open ging, mr ik wit wel better. Onder ut genot van un tas koffie, lekker in de zon, kumt zai mi heur probleem op de proppen: "Ik ha toch al zo'n rotochtend. Urst al slecht geslaopen en toen ik min plak snijkoek opat bleven min kiezen dur in zitten. Moetugai us kijken..." Un gapend gat aan de rechterkant van hare mond wordt getoond. Nao min idee mist zai wel een stuk of vier kiezen. Mr nee, ut is een brug van twee, inderdaad een rot gezicht. "D wordt wir un dure tandartsrekening", klaagt zai. Zai hi ut dur duidelijk moeilijk mi! Wai proberen heur un bietje op te peppen door te opperen d ut misschien best meevalt. Zai hi de kiezen toch bewaord, die kannen ur heus wel wir ingezet worren.
Nao de twidde tas koffie kumt zai wir un bietje baij en wai genieten van ut mooie weer en maoken na de middag un fijne wandeling. As zai 's avonds nao huis raaidt lijkt alle narigheid wir van de baan, helemaal weggevaagd.
Drie kwartier laoter gi de telefoon. Eva! "Meid ik moet oew wa vertellen. Ik kom thois, ik wul un glas woiter vatten, gooi urst ut glaosje leeg d op de aanrecht staat en heur iets klikken in de gutstein. Ik schrik me un ongeluk. Zaten mijn kiezen dur in om de koek eraf te weken? In de gutstein war al niks mr te zie. Ik nog kieken of ik dur de sifon af kos kriegen. MAAR NEE, HOOR!
 Ik kan dur niks andoew, mr ik schiet in een lach. Psychologisch gezie niet goe, mr wa wulde.
Ut valt dan ook niet in goei aarde. Na wa hin en wir gepraot kan zai zelluf om de gekke situatie ook wel lachen. Ut ijs is wir gebroken.
Efkes laoter.... Wir de telefoon: "Ik heb ze!" is de vreugdekreeet. "Zai zaten in een luciferdoosje in de fruitmand die ik vanmorgen achter in de auto had gezet"
. Ik heb ze daor ingedaon het schoot mai net wir te binnen.
Wai kossen allemaol wir rustig slaopen, mi of zonder kiezen.
Min opoe zee vruuger al: "Zurreg goew vur oew taand, zet ze as gaot slaopen in un glaosje op oew nachtkastje."
En zai hi nog gelaik k.
 
Oew Tante Betje Flodder.
 
 
 

 

HOME

   

NEXT