Chantage

 

 

Als kind had ik niets te willen. Eten wat de pot schaft en verder geen flauwe kul.

Nog zie ik me aan tafel zitten tussen mijn broers en zusjes. Wat ik niet lustte probeerde ik stiekem aan de kat te voeren die onder de tafel al op haar post zat. Of het op het bord van een ander te schuiven. Dat lukte niet altijd en dan kreeg ik een hele litanie te horen.

“Eet je vlees op. Ik zag wel dat je het aan de kat wou geven. Waar moet jij nou van groot worden? De arme negerkindertjes in Afrika zouden God op hun blote knieën danken als ze dat te eten kregen. Zit niet zo te wiebelen. Wat, ik heb geen plaats! Als je zoveel plaats in de hemel krijgt mag je blij zijn.” Enzovoort, enzovoort.

Door een klein incident – niet meer dan een centimeter of twee – is daar verandering in gekomen.

De maaltijd begon zoals elke dag met hetzelfde ritueel. Na een onze vader en een weesgegroetje verdeelde Ma het vlees en mochten we beginnen met opscheppen.

Aardappelen en groente uit eigen tuin, appelmoes van onze eigen boomgaard. Tot zo ver ging alles goed. Toen kwam het toetje. Karnemelkse pap met gort.

Die gortkorreltjes kon ik echt niet door mijn keel krijgen en schoof ze in een kringetje onder de rand van mijn bord.

Nu had ik de pech om als linkshandige aan de linkerhoek van de tafel te zitten. Naast Ma.

Moeders hebben overal ogen. “Zit niet zo te knoeien met die pap. Je blijft net zo lang zitten totdat je bord leeg is.”

Om haar woorden kracht bij te zetten, gaf ze me een tik met haar mes. We klaagden altijd dat de messen zo bot waren, deze was toevallig scherp.

Ineens was het stil aan tafel. Alle aandacht was gericht op het bloedende sneetje in mijn arm. Ondanks de pijn genoot ik van de aandacht. Heel even was ik niet die lastige dat lust ik niet en dat hoef ik niet.

Het woord ‘chantage’kende ik toen nog niet, maar elke keer als ik iets niet lustte wreef ik over het litteken en zei met een zielig stemmetje; “Het doet nog steeds een beetje pijn.”

Dan sprak Ma de verlossende woorden; “Laat maar staan, je mag van tafel.”

 

 Oom Nol

 

 

 

HOME

   

NEXT