De koster en Johanna.....

 



 

 

Als in ons dorp een paar ging trouwen
dan luidde de koster de klokken er voor
Dan stonden nieuwsgierige meisjes en vrouwen
te wachten in het portaal van de kerkdeur.

Als de koster de lichtste klok het eerst had geluid
dan was er voor de wijven maar weinig te kletsen.
Want dan was het meisje "Een Maagdelijke Bruid".
En ze kwamen toch niet om iemand te kwetsen.

Maar.... als de zwaarste klok zich 't eerst liet horen
dan zat het met hem of de bruid niet secuur.
Dan kreeg je verhalen in geuren en kleuren.
Dan letten zij speciaal op haar "Figuur".

Johanna (van de Smid ) dat was een gehaaide.
Ze leefde niet als een Begijn dat was bekend.
Ze kreeg een vrijer, die haar hofje inzaaide
maar daarbij was het ook nog een knappe vent.

Johanna, die bij de koster, haar mis kwam bestellen
zei tegen de koster, ik trouw in 't  "wit" .
Welke klok je het eerste luidt hoef ik niet te vertellen
omdat, (voor jouw) hier honderd euro in zit.

Als gij de lichtste klok maar luid, ben ik onder de panne,
Ik ben echt niet ouderwets
Maar...ik ben wel bang voor al dat geklets

en ik hou heel veel van de Manne.

 

Vrij vertaald uit het dialect.
Auteur onbekend.

 

 

HOME

   

NEXT